De fietsroute naar het centrum is mooi en gelegen langs
een riviertje. Onderweg zien we veel wandelaars. Blijkbaar is wandelen een
favoriete bezigheid voor Spanjaarden.
Eenmaal aangekomen in het centrum staat de kathedraal in
het zonlicht te gloren. We gaan onder de prachtige poort “Arco de Santa Maria”
door. Het is een poort versierd met beelden van belangrijke mensen uit het verre
verleden van de stad Burgos. Burgos was in de 12e, 13e en
14e eeuw de hoofdstad van Spanje.
Vlak bij de fietsenstalling rust een man uit op een bank.
Deze man heeft de route naar Santiago de Compostela al gelopen want hij draagt
de schelp. Wim probeert hem wat op te peppen!
De kathedraal ziet er imposant uit. Hij ziet er ook heel schoon
uit. Later lezen we op een bord dat de
laatste restauratie in 2012 is voltooid.
Wij hebben al heel wat mooie kerken en kathedralen gezien
maar hier is wel heel veel moois bij elkaar gebracht. Alles ziet er schitterend
uit.
De bouw van de kathedraal is gestart in 1221 door
bisschop Mauricio. De kerk is 84 bij 59 meter en daarmee de op een na grootste
kathedraal van Spanje. Ze oogt gigantisch en werd in drie eeuwen in verschillende fasen gebouwd door tal van
grote Europese kunstenaars en architecten. Dankzij de audioguide die je bij de
ingang mee krijgt kom je veel te weten over de verschillende altaren, beelden
enz.
De kathedraal bestaat eigenlijk uit een aantal aparte kapellen en iedere
kapel heeft zijn eigen prachtige altaar, priesterkoor, beelden en schilderijen
die vaak afkomstig zijn van kloosters. De kapellen hebben een eigen bouwstijl met een koepel die weer anders is versierd.
Soms zijn kapellen uit de Middeleeuwen weer vervangen
door nieuwe.
Een van de blikvangers is de gouden trap, die gemaakt is
om het niveauverschil tussen de straten aan de ene en andere kant van de kerk
te overbruggen.
De centrale koepel met sterpatroon mag er ook zijn. Onder
deze koepel ligt het graf van El Cid en zijn vrouw. El Cid heette Rodrigo Diaz
de Vivar en hij werd in 1043 geboren. De bijnaam El Cid, heeft hij verdient
door zijn heldenmoed.
De kloostergang en aansluitend het museum zijn de laatste
onderdelen die we bekijken.
Na zo’n 2,5 uur cultuur gingen we vervolgens maar ergens
een hapje eten. Wim waagde zich daarbij aan een typische worst uit Burgos (een
soort bloedworst), die ondanks de donkere aanblik best lekker smaakte.
We hebben vervolgens nog wat door de stad gefietst. Er
zijn nog veel meer kerken in Burgos, maar zin om die ook nog te bekijken hadden
we niet meer. We hadden genoeg gezien.