Voor onze rit naar de volgende bestemming gaan we in een van de grote supermarkten boodschappen doen. Het is net als thuis verschrikkelijk druk op de zaterdag. Die drukte is nog tot daar aan toe maar bij de kassa gaat de meeste tijd zitten in het inpakken (door de kassière) van de boodschappen in plastic tasjes. Wat in Nederland, Duitsland, België en Frankrijk al geregeld is moet hier kennelijk  nog gebeuren.  In iedere boodschappenkar staan gemiddeld wel 10 plastic zakjes met boodschappen. Wim maakt een opmerking naar onze kassier over het misbruik van de plastic zakjes. De kassier is het met Wim eens maar hij zegt ook dat het nu eenmaal de gewoonte is.

Na deze happening rijden we richting Coimbra. We gaan naar een camperplaats. De camperplaats is makkelijk te vinden. Het is een prima plaats. Op een parkeerterrein aan de rivier de Mondego hebben veel campers al een plaats gevonden. Langs de rivier zijn veel mensen aan het recreëren op het gras.

We hebben van deze kant van het water een mooi zicht op de stad. We steken via de voetgangersbrug de rivier over. Er klinkt trommel muziek en er wordt volop aan sport gedaan.

We moeten weer flink klimmen want de oude stad is boven op een berg gebouwd. Op naar het hoogstgelegen gebouw: het universiteitsgebouw. Dit gebouw torent met zijn toren ver boven alle gebouwen uit. We tellen we acht verschillende niveaus van bebouwing. Via steegjes en heel veel traptreden komen we bovenaan. We gaan in de rij staan voor een ticket. Natuurlijk komen wij in aanmerking voor een senioren ticket (valt weer mee).

De universiteit van Coimbra is in 1537 ingericht in het koninklijk paleis. Er werd vroeger alleen onderwezen in theologie, medicijnen en rechten. Later kwam daar ook studie in literatuur bij. We kunnen de oude aula bezichtigen vanuit de galerij er om heen. Het plafond is mooi versierd en portretten van Portugese koningen hangen in de zaal. Deze zaal, de Sala dos Capelos, wordt nog gebruikt voor belangrijke gebeurtenissen. De examenzaal is ook te bewonderen. Ook hier is een prachtig versierd plafond. Rondom hangen de portretten van de rectoren ( priesters). Het bezoek aan de klokkentoren laten we graag aan anderen over. Een van de klokken hangt er al sinds de voltooiing van de toren  in 1733. Deze klok heeft de bijnaam “de geit”.    

We gaan nu naar de bibliotheek. De bibliotheek werd gebouwd in de 18^e eeuw en is genoemd naar de schenker, Joao V. In de rijk versierde zalen staan 300.000 boeken. De boeken staan in kasten zonder glas maar wel aan de voorkant voorzien van een soort kippengaas. De etage onder de bibliotheek is een soort tentoonstelling over allerlei boeken die over pelgrimsreizen gaan. Er ligt ook een Nederlandse vertaling bij. Nog een etage lager is de zogenaamde studenten gevangenis. Deze overblijfselen van het paleis werden gebruikt als studenten opstandig waren of niet goed omgingen met het ter beschikking gestelde materiaal. Jammer dat er geen foto’s gemaakt mochten worden.

Als laatste stond de Capela de Sao Moguel op het programma. Helaas was er een mis voor een bruidspaar. Na 20 min wachten zijn we maar weggegaan. Wel vreemd dat een aardig deel van de bruiloftsgasten al lange tijd buiten stond (te veel wierook misschien?)

 We zakken langzaam weer af naar de hoofdstraat. Daar staan kraampjes met handnijverheid uit de omgeving. We lopen verder naar het plein, Praca 8 de Maio. Er wordt daar een zangoptreden verzorgd door de dames van de faculteit medicijnen met banjo, accordeon en trommel. Er komt een oud baasje naar ons toe met de vraag of wij een foto van hem willen maken, dat doen we natuurlijk. Zijn krukken houdt hij achter zijn rug verborgen.

We blijven nog een dag op de camping zodat we ’s avonds Porto kunnen bezoeken. Overdag lekker luieren.

We nemen op het eind van de middag de bus naar het centrum van Porto. Dat is een belevenis. De bus gaat door een oud deel van Porto. De straten zijn smal tot zeer smal maar de buschauffeur raast er doorheen alsof er aan iedere kant meters ruimte is. Op plaatsen waar de weg wat breder is staan auto’s geparkeerd zodat het daar nog steeds spannend is of de bus zonder schade verder kan. De busrit naar het centrum duurt bijna een uur. De bus rijdt over de Dom Luis I brug en dan verder voorbij het station richting het hoogstgelegen deel van de stad.

Na deze busrit lopen wij naar het beneden deel van de stad, naar het water. Het is er gezellig druk. Er staan weer overal kramen en de terrassen zijn al goed bezet. Wij vinden een leuke plaats langs het water niet ver van de Dom Luis I brug, maar wel een verdieping hoger dan de kade. Zo hebben we een mooi gezicht op de kade en op de rivier. We genieten van een heerlijke maaltijd. ’s Avonds volgt de busrit naar de camping. Het is nu wat rustiger op de weg maar dat spoort de chauffeur alleen maar aan tot nog meer vaart. 

Het is vandaag wasdag. De warmte en de wind zorgen er voor dat we dat klusje voor de middag geklaard hebben. ’s Middags gaan we op de fiets naar Porto. Er loopt een prima fietspad langs de zee naar Porto. Het uitzicht op zee is mooi. 

 Bij de monding van de Douro in zee zien we professionele vissers inde haven de netten opknappen. Op veel plaatsen langs de Douro wordt er gevist door hobbyisten. We fietsen langs de jachthaven en komen uit bij een plaats waar allerlei was te drogen hangt. Hier is nog een heuse gemeenschappelijke  wasplaats  waar hard gewerkt wordt.

 We fietsen weer verder en komen zo langs de porthuizen. Iedere wijnkelder heeft een boot voor de deur liggen (oude boten) met de naam van de wijnkelder. Ook de man met de mantel (Sandeman) staat in het groot op een dak.

In Porto is er een laaggelegen stad en een hooggelegen stad. De porthuizen bevinden zich in de lage stad. We fietsen naar de ijzeren brug  Pont Luis I die op twee hoogtes te gebruiken is. We schuilen weer even voor de regen en vinden even later ook een mooie plaats om de fietsen te stallen. We gaan te voet verder. Aan weerszijden van de kades is het gezellig druk. Overal zie je marktkramen met vooral veel  kleedjes en schortjes. Bijna alle textiel is geborduurd. We steken de pont Luis I op het lage niveau over. Het is er enorm druk.

We moeten weer schuilen voor de volgende bui en al zittend op een terras genieten we van een glas sangria. Het zijn steeds korte buien en we kunnen zo weer verder.

We lopen nu naar het hoge gedeelte van de stad. Er zijn veel monumentale panden maar ook hier zien we dat veel huizen opgeknapt moeten worden. 

 Nog hoger in de stad bevindt zich het treinstation S Bento dat van binnen mooi versierd is met blauw getegelde afbeeldingen van vroeger.

Vervolgens lopen we richting kathedraal. Dat is weer behoorlijk klimmen. Buiten bij de kathedraal heb je een prachtig zicht op de stad en de Douro. De kathedraal zelf is heel somber. We lopen weer verder en we gaan nu weer de ijzeren brug over maar nu op de hoge verbinding.

Ook hier hebben we een prachtig uitzicht over de beide stadhelften. Eenmaal aan de overkant moeten we weer dalen naar het niveau van de weg waar onze fietsen staan.  Tussen boven en onderkant van de brug  zijn zo’n vier niveaus waar gewoond wordt. En dat alles is verbonden door een wirwar van straten.

We zijn blij dat we weer op de fiets kunnen stappen. Even uitrusten tijdens het fietsen. Nog maar 11 km naar de camping fietsen. Jammer dat er een stevige wind staat maar de temperatuur is nog steeds goed.

Vandaag reizen we van Braga naar Porto maar niet rechtstreeks.  We gaan eerst richting Guimaraes en  Amarante.  In Amarante zoeken we een supermarkt maar dat lukt niet zo best. Maar Portugezen zijn vriendelijke mensen en op onze vraag aan bezoekers van een winkel waar de supermarkt is, rijden ze voor ons uit naar een grote supermarkt. Zo kan het dus ook.

Na Amarante rijden we richting Vila Real. We worden regelmatig getrakteerd op een stevige bui. De buitentemperatuur loopt terug naar 12 graden. We zitten op een hoogte van 800 meter. Als het niet regent hebben we een prachtig zicht op de streek. In dit deel worden de druiven geteeld die samen de grondstof zijn voor de Port.

Al met al duurt de tocht te lang en we besluiten een stuk voor Vila Real naar het zuiden te rijden richting Peso da Regua en weer terug naar Amarante. Daar nemen we een stukje tolweg om wat tijd te winnen. We koersen aan op Porto.

Porto is een grote stad. We rijden via de Arrabia brug naar de zuidkant van Porto naar de camping. Ook hier krijgen we ’s avonds te maken met een behoorlijke stortbui. We hadden niet verwacht dat we in Portugal zo veel regen zouden hebben.

De keuze voor vervoer naar de binnenstad van Braga is lopen of fietsen. Het wordt de fiets. Het is maar twee kilometer naar de stad, maar de fiets is altijd prettig als er afstanden overbrugd moeten worden.

Als eerste staat het Palacio do Raio op het programma. Het is een gebouw uit de Barok tijd. De voorgevel is versierd met mooie blauwe tegels. Helaas staat ook dit gebouw in de steigers.. We gaan verder naar de kerk Santa Cruz. Het is niet echt een bijzondere kerk. Tot onze verbazing zit de kerk stampvol, er is een mis gaande.

Ons volgende doel is de kathedraal  genaamd “Sé”.  De fietsen laten we bij de voorgevel achter, dat is bij meerdere kerken altijd goed gegaan. We moeten wel entree betalen om de kathedraal te bezichtigen, die € 2,-- p.p moet dan maar. De kapel is helaas niet te bezichtigen maar wat we binnen te zien krijgen is al voldoende. De “Sé” is een kerk met zowel Romaanse als Barok kenmerken. De bouw is gestart in de 12^e eeuw maar er is steeds verder aan gebouw. In de 15^e eeuw is er een nieuw voorportaal (galilea)  aan gebouwd. In de kapel die niet te bezichtigen is maar waar je wel gewoon door de tralies naar binnen kunt kijken ligt de graftombe (15^e eeuw) van de eerstgeborene van Joao 1  Dom Alfonso, die als kind al stierf.

In de kathedraal wordt je bij binnenkomst overweldigd door een gigantisch orgel uitgevoerd in bladgoud en met alle toetsers en bellen die bij de Barok stijl horen. De hele kathedraal ziet er rijk uit. De verschillende altaren zijn allemaal even mooi versierd. We mogen ook naar de kloostertuin doorlopen. Daar zien we verschillende kapellen die gebruikt worden als mausoleum. In de capelo des Reis liggen de graven van de stichters , Hendrik van Bourgondië en zijn vrouw Dona Teresa. Ook het lichaam van de 14^e eeuwse aartsbisschop Dom Lourenco Vicente.  Braga is de kerkelijke hoofdstad van Portugal. De graftombe van de vorige aartsbisschop, overleden 19-05-2014, is ook in een van de kapellen te vinden.

We fietsen weer verder door de stad. Er zijn niet zo veel mooie oude gebouwen te zien. Het is wel duidelijk dat er achterstallig onderhoud is. Als het  financieel weer beter gaat met Portugal zal er wel meer opgeknapt worden.

Vandaag gaan we opnieuw wandelen, maar nu een andere tocht. Eén die regelrecht het natuurpark inloopt. Ook nu moeten we het doen met een eenvoudig kaartje plus beschrijving. Toch levert deze wandeling veel meer voldoening op. We komen al snel op een oude door de Romeinen aangelegde weg (Geir) langs een rivier en (stuw)meer. We hebben prachtig uitzicht op  de bergen om ons heen en de natuur is erg mooi. Langs de route zien we mijlpalen die de Romeinen hebben geplaatst. Een aantal zijn voorzien van inscriptie, ook door de Romeinen aangebracht.

Als we na zo’n twee uur zijn teruggekeerd op de camping lunchen we snel en pakken onze spullen in. We willen nog naar een volgende camperplek bij Braga. Onderweg stoppen we nog iets buiten Braga om de “Bom Jesus do Monte” te bewonderen.  Het schijnt het meest opzienbarende heiligdom van Portugal te zijn, voltooid in 1811. Het bestaat uit een gigantische trap in barokstijl waarlangs in kapellen de 14 kruiswegstatiën te zien zijn. Meer naar boven, voorgesteld door waterfonteinen, de vijf zintuigen.  Bovenaan was er natuurlijk een kathedraal, die overigens in de steigers stond. De kathedraal heeft een bijzonder hoofdaltaar waar de kruisiging op de Calvarieberg wordt uitgebeeld. Het geheel oogde nogal vervallen. Een opknapbeurt was zeker op zijn plaats.

 Vanaf boven was het uitzicht magnifiek. Om boven te komen kon je de trap nemen of een elevator, die schuin langs de helling omhoog ging. We namen omhoog de elevator en terug de trappen.

Tenslotte zochten we onze camping voor de nacht. Daarvan hadden we geen adres of GPS coördinaten dus dat was even zoeken. Het enige dat we wisten was dat het naast een stadion lag. Maar Braga is een grote plaats, de oorspronkelijke hoofdstad van Portugal en nu nog de geestelijke hoofdstad. Er zijn dus meer stadions.  Maar met behulp van enkele behulpzame mensen vonden we uiteindelijk toch de Parque de Campismo de Braga. 

Het heeft helaas de hele nacht geregend en ook nu regent het af en toe. We willen een wandeltocht gaan maken in de buurt waar we een  klein kaartje van hebben gekregen. Het is een heel summier kaartje en dat geeft toch problemen. We denken dat het een met rode strepen aangegeven route is maar twijfelen toch steeds. Het eerste deel van de tocht gaat gewoon over asfalt terwijl wij hoopten iets van de ruige bergen te zien die er zijn. Na zo’n 45 min lopen begint het ook nog eens te regenen. We hebben honger gekregen en eten ons lunchpakket op in een abri bij een bushalte.  Daarna besluiten we om terug te keren naar de camping. Op de terugweg passeren we een nationaal etymologisch museum. We bemerken nu pas dat we allebei geen geld bij ons hebben dus een bezoek is niet mogelijk. Wel ontdekken we in de hal van het museum bij een aantal foto’s aan de muur afbeeldingen  van schuurtjes zoals we die ook aan de westkust van Spanje zagen (zie 6 september).  Ze heten “espigueiros” en  worden nog wel gebruikt als opslagplaats voor graan en mais.

Terug op de camping kunnen we toch nog even buiten in de zon zitten. ’s Avonds trakteren we onszelf op een enorme T-bone steak die in het restaurant van de camping wordt klaargemaakt. Voor een totaalprijs (2 personen) waarvoor je in Nederland nog niet eens één fatsoenlijke biefstuk op je bord krijgt . De wijn is hier ook erg goedkoop en erg lekker.  Kortom, dat belooft wat voor de rest van Portugal.