Voor onze rit naar de volgende bestemming gaan we in een van de grote supermarkten boodschappen doen. Het is net als thuis verschrikkelijk druk op de zaterdag. Die drukte is nog tot daar aan toe maar bij de kassa gaat de meeste tijd zitten in het inpakken (door de kassière) van de boodschappen in plastic tasjes. Wat in Nederland, Duitsland, België en Frankrijk al geregeld is moet hier kennelijk  nog gebeuren.  In iedere boodschappenkar staan gemiddeld wel 10 plastic zakjes met boodschappen. Wim maakt een opmerking naar onze kassier over het misbruik van de plastic zakjes. De kassier is het met Wim eens maar hij zegt ook dat het nu eenmaal de gewoonte is.

Na deze happening rijden we richting Coimbra. We gaan naar een camperplaats. De camperplaats is makkelijk te vinden. Het is een prima plaats. Op een parkeerterrein aan de rivier de Mondego hebben veel campers al een plaats gevonden. Langs de rivier zijn veel mensen aan het recreëren op het gras.

We hebben van deze kant van het water een mooi zicht op de stad. We steken via de voetgangersbrug de rivier over. Er klinkt trommel muziek en er wordt volop aan sport gedaan.

We moeten weer flink klimmen want de oude stad is boven op een berg gebouwd. Op naar het hoogstgelegen gebouw: het universiteitsgebouw. Dit gebouw torent met zijn toren ver boven alle gebouwen uit. We tellen we acht verschillende niveaus van bebouwing. Via steegjes en heel veel traptreden komen we bovenaan. We gaan in de rij staan voor een ticket. Natuurlijk komen wij in aanmerking voor een senioren ticket (valt weer mee).

De universiteit van Coimbra is in 1537 ingericht in het koninklijk paleis. Er werd vroeger alleen onderwezen in theologie, medicijnen en rechten. Later kwam daar ook studie in literatuur bij. We kunnen de oude aula bezichtigen vanuit de galerij er om heen. Het plafond is mooi versierd en portretten van Portugese koningen hangen in de zaal. Deze zaal, de Sala dos Capelos, wordt nog gebruikt voor belangrijke gebeurtenissen. De examenzaal is ook te bewonderen. Ook hier is een prachtig versierd plafond. Rondom hangen de portretten van de rectoren ( priesters). Het bezoek aan de klokkentoren laten we graag aan anderen over. Een van de klokken hangt er al sinds de voltooiing van de toren  in 1733. Deze klok heeft de bijnaam “de geit”.    

We gaan nu naar de bibliotheek. De bibliotheek werd gebouwd in de 18^e eeuw en is genoemd naar de schenker, Joao V. In de rijk versierde zalen staan 300.000 boeken. De boeken staan in kasten zonder glas maar wel aan de voorkant voorzien van een soort kippengaas. De etage onder de bibliotheek is een soort tentoonstelling over allerlei boeken die over pelgrimsreizen gaan. Er ligt ook een Nederlandse vertaling bij. Nog een etage lager is de zogenaamde studenten gevangenis. Deze overblijfselen van het paleis werden gebruikt als studenten opstandig waren of niet goed omgingen met het ter beschikking gestelde materiaal. Jammer dat er geen foto’s gemaakt mochten worden.

Als laatste stond de Capela de Sao Moguel op het programma. Helaas was er een mis voor een bruidspaar. Na 20 min wachten zijn we maar weggegaan. Wel vreemd dat een aardig deel van de bruiloftsgasten al lange tijd buiten stond (te veel wierook misschien?)

 We zakken langzaam weer af naar de hoofdstraat. Daar staan kraampjes met handnijverheid uit de omgeving. We lopen verder naar het plein, Praca 8 de Maio. Er wordt daar een zangoptreden verzorgd door de dames van de faculteit medicijnen met banjo, accordeon en trommel. Er komt een oud baasje naar ons toe met de vraag of wij een foto van hem willen maken, dat doen we natuurlijk. Zijn krukken houdt hij achter zijn rug verborgen.