De stadsbus naar het centrum van Lissabon stopt vlakbij de camping. We zien grote verschillen in gebouwen. Naast goed onderhouden gebouwen zien we dichtgemetselde panden. Aan achterstallig onderhoud geen gebrek. We stappen uit bij Praca da Figueira het centrale plein van de stad. We kopen een ticket voor twee dagen voor de hop –on – hop – off bus. We kunnen 4(!) verschillende rondritten maken. Met dit ticket kunnen we ook  gratis gebruik maken van het openbaar vervoer in de stad.

Onze eerste tour gaat naar het stadsdeel Baixa.  Via het plein met de mozaïeken in golfpatroon (Rossio) naar het plein van Sao Sebastian. Daar staat een groot standbeeld van de markies van Pombal. Lissabon is in 1755 getroffen door een zware aardbeving gevolgd door een vloedgolf en brand. Het laagstgelegen deel van de stad werd vrijwel geheel verwoest, ook het koninklijk paleis waar overigens de koninklijke familie niet aanwezig was. De markies van Pombal heeft het ontwerp voor de herbouw van de stad gemaakt. Straten in de vorm van een dambord met veel ruimte voor pleinen. Achter het standbeeld van de markies zien we een prachtig park, het park van Eduardo VII. Wij stappen uit bij de basiliek van Estrela maar daar is niet veel te zien. We stappen weer op de volgende bus en gaan naar de wijk Belem. Daar bekijken we de toren van Belem en het beeld van de ontdekkingsreizigers. Na het bezoek aan de kerk van het klooster van Jeronimos waar ook Vasco da Gama ligt begraven laten we ons tijdens de tweede rondrit heerlijk rondrijden door de bus. De wijk Belem heeft prachtige huizen (ook de ambassades zijn daar ondergebracht). We gaan weer richting centrum naar de gezellige terrasjes.

Overal zien we ook studenten (in het zwart gekleed), ze roepen leuzen en zingen een lied, ze hebben duidelijk plezier. ’s Avonds eten we in de stad. Bij het zoeken naar een restaurant komt al snel de vergelijking met het quartier Latin in Parijs. Ook hier proberen ze je naar binnen te lokken.

En godzijdank zijn er in Portugal ook eerlijke mensen. Na het eten, op de terugweg naar de bus op het Praca do Figueira, verliest Wim kennelijk zijn portemonnee uit zijn broekzak. De knoop zat niet goed dicht en er zat ook een scheur in (was al zo, typisch Wim). Gelukkig werd dit opgemerkt door een jongeman die ons riep. In eerste instantie reageerden we er niet op, want ja, wat wil zo iemand van je. Toen bleek waar het om ging. We waren te verbouwereerd om de man fatsoenlijk dank je wel te zeggen en een beloning te geven.  Maar wel erg blij dat het zo was afgelopen!